ประวัติกีฬาเซปักตะกร้อและตะกร้อ

การแข่งขันกีฬาเซปักตะกร้อและตะกร้อ จริงๆแล้วทั้ง 2 กีฬานี้มีจุดเริ่มต้นมาจากนักกีฬาตะกร้อ ซึ่งเดิมเป็นการละเล่นของไทยมาแต่โบราณ แม้ไม่มีหลักฐานยืนยันยุคสมัยได้แน่ชัดแต่คาดกันว่าน่าจะราวๆช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ นอกจากนี้ประเทศอื่นที่ใกล้เคียงประเทศเราก็มีการเล่นตะกร้อด้วยเช่นกัน โดยแต่แรกเดิมกีฬาตะกร้อไม่จำกัดจำนวนคนเล่น SBOBET สามารถเล่นเป็นกลุ่มหรือเดี่ยว สถานที่ก็ใช้ลานที่กว้างพอสมควร ลูกตะกร้อที่ใช้เดิมใช้หวายถักเป็นลูกตะกร้อ ปัจจุบัน นิยมใช้ลูกตะกร้อพลาสติกเพราะมีน้ำหนักเบาและทนทานกว่า

การเล่นกีฬาตะกร้อเป็นกีฬานอกจากจะเป็นการดำรงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ของไทยไม่ให้สูญหายไปแล้ว ยังมีประโยชน์อื่นๆอีก เช่น เป็นการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ ช่วยสร้างทักษะในการควบคุมลูกและจังหวะการเตะ นอกจากนี้ยังสร้างความสัมพันธ์ระหว่างมือ เท้า ตา และอวัยวะต่างๆ ได้เคลื่อนไหวสอดคล้องกัน สร้างความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อ และความอดทน ฝึกให้เกิดความคล่องแคล่วว่องไว ปราดเปรียว ฝึกการตัดสินใจและความมั่นใจในตนเองและยังให้ความสนุกสนานเพลิดเพลิน ช่วยผ่อนคลายความเครียดแก่ผู้เล่นอีกด้วย

อย่างไรก็ตามในประเทศจีนก็มีกีฬาที่คล้ายกีฬาตะกร้ออยู่เช่นกัน แต่เป็นการเตะตะกร้อชนิดที่เป็นลูกหนังปักขนไก่ ซึ่งจะศึกษาจากภาพเขียนและพงศาวดารจีน ชาวจีนกวางตุ้งที่เดินทางไปตั้งรกรากในอเมริกาได้นำการเล่นตะกร้อขนไก่นี้ไปเผยแพร่ แต่เรียกว่าเตกโก(TekK’au) ซึ่งหมายถึงการเตะลูกขนไก่ ซึ่งการละเล่นประเภทนี้มีเช่นกันในประเทศเกาหลี ซึ่งมีวิธีและลักษณะการเล่นคล้ายกับของจีน แต่ลักษณะของลูกตะกร้อแตกต่างไป คือใช้ดินเหนียวห่อด้วยผ้าสำลีเอาหางไก่ฟ้าปัก